Bu kitabı istemeyerek hatta daha açık söylemek gerekirse nefret ederek okumuştum.çünkü mim fak. 1. sınıfta aramın pek de iyi olmadığı Temel tasarım ve plastic sanatlar dersinde hocalarımız kitapta konusu geçen kentlerden birinin maketini yapmamızı istemişlerdi.yalnız hemen belirtmeliyim ki bu kentler öyle bildiğiniz gibi evleri yolları olan kentler değiller.marco polo’nun tatar imp. Cengiz han ‘a anlattığı bu görünmez kenntlerin herbiri birbirinden ütopik. Zamanla en sevdiğim kitaplar listesine üst sıralardan giriş yapmasında etkili oldumu bilinmez o dersten BA ile geçtim. Kitabı okumayacaklar için ben sevdiğim kısa bir parka yazmak istiyorum.bu arada yazarı italo calvino ve kitap yapı kredi yayınlarından.

Ince kentler

Inanmaya hazırsanız, ne iyi. Örümcek ağı kent ottavia’nın nasıl olduğunu anlatacağım.iki sarp dağ arasınada uçurum var: kent boşlukta duruyor, bir doruktan ötekine halatlar, zincirler ve tahta köprülerle bağlanmış. Küçük tahta traversler üzerinde boşluklara basmamaya dikkat ederek yürüyor insane ya da kenevir ilmiklere tutunuyor. Aşağıda, yüzlerce, binlerce metre hiçbirşey yok: bir kaç bulut geçiyor;uçurumun dibi zar zor seçiliyo.

Kentin temeli bu: geçit ve destek gibi kullanılan bir ağ. Geri kalan herşey yukarıya yükseleceği yerde aşağıya sarkıyor: ip merdivenler, hamaklar, çuval evler, vestiyerler,küçük teknelere benzeyen teraslar su mataraları, gaz lambaları, kebap şişleri,sicimlere bağlı sepetler, yük asansörleri,duşlar, trapezler,oyun çemberleri,teleferikler, avizeler, sarkan yapraklarıyla çiçek saksıları.

Ottavia sakinlerinin boşluğa asılı yaşamları diğer kentlerdekine oranla çok daha güvenli.herkes biliyor ki ağ daha fazlasını taşımayacak.